باشگاه فوتبال بارسلونا

•«پاری سن ژرمن» دارای ۱۱٪ کل هواداران باشگاههای فوتبال در فرانسه است که از این نظر بعد از المپیک مارسی در رده دوم قرار دارد. ] با این حال، همه این هزینهها، تنها دو قهرمانی پیاپی در کوپا دل ری ۱۹۹۱ و ۱۹۹۲ را برای تیم به ارمغان آورد و قهرمانی در لیگ دست نایافتنی شده بود. علیرغم از دست دادن سانچز، آراگونس در سال ۱۹۸۵ موفق شد سوپر جام اسپانیا را فتح کند و سپس تیم را به فینال جام برندگان جام اروپا در سال ۱۹۸۶ برساند. ] آنها با پیراهنهای آبی و سفید، مانند رنگهای آن زمان اتلتیک بیلبائو، شروع به کار کردند، اما از سال ۱۹۱۱، هر دو تیم بیلبائو و مادرید با رنگهای فعلی راه راه قرمز و سفید کار خود را ادامه دادند. به آنها قول داده شده بود که در فصل ۴۰-۱۹۳۹ در دسته برتر فوتبال اسپانیا حضور خواهند داشت، اما این موضوع مورد مخالفت فدراسیون فوتبال سلطنتی اسپانیا قرار گرفت. حضور بازیکنی مانند هوگو سانچز که ۱۹ گل در لیگ به ثمر رساند و برنده جایزه پیچیچی شد، برای آراگونس کمک قابل توجهی بود.

] در سال ۲۰۱۸ برای سومین بار به فینال لیگ اروپا راه پیدا کردند و حریف المپیک مارسی شدند. لباس خانگی اتلتیکو، پیراهن راه راه قرمز و سفید، شورت آبی و جورابهای آبی و قرمز است. لوگو باشگاه پاری سن ژرمن به صورت دایره ای آبی رنگ و تعبیه ی یک برج ایفل در مرکز دایره طراحی شده است. بیایید با نگاه به تاریخچه لوگو یوونتوس، روند شکل گیری این لوگو ورزشی معروف را مرور کنیم تا به راز موفقیت صاحبان یووه، در امر برندسازی پی ببریم. در طول دهه ۱۹۷۰، آنها به لوس ایندیوس به معنای سرخپوستها معروف شدند، که برخی دلیل آن را جذب چندین بازیکن از آمریکای جنوبی پس از رفع محدودیت در عقد قرارداد با بازیکنان خارجی میدانند. اولین زمین تیم اتلتیکو کمپو دل رتیرو (و معروف به «کامپو دل تیرو آل پیچون») نام داشت که در میدان وایکاس (خیابان منندز پلایو فعلی)، در منطقهای در ضلع جنوبی شهر و از طبقه کارگر واقع بود. این ورزشگاه از زمان احداثش در سال 1957، محل انجام بازیهای خانگی تیم فوتبال بارسلونا است.

] بازی نهایی که ورزشگاه هیسل میزبان آن بود، با شکست اتلتیکو همراه شد. اما در فصل ۱۲-۲۰۱۱ نتوانست آنچنان انتطارات را برآورده کند و پس از واگذار کردن لالیگا به رئال مادرید سپس در نیمه نهایی لیگ قهرمانان مغلوب تیم چلسی شدو از دور مسابقات کنار رفت. ] در دیدار رفت مرحله نیمه نهایی مقابل سلتیک، آیالا، دیاز و بازیکن تعویضی این تیم کیکه در جریان بازی، اخراج شدند. علی رغم محرومیت آیالا، دیاز و کیکه، این بازی در ۹۰ دقیقه معمول و در وقتهای اضافه با نتیجه ۰-۰ مساوی پیش میرفت. هفت دقیقه مانده به پایان وقتهای اضافه، اتلتیکو با یک ضربه ایستگاهی عالی از آراگونس، پیش افتاد. در سال ۱۹۴۷، این باشگاه تصمیم گرفت قسمت نظامی را از نام خود حذف کند و نام فعلی آن یعنی کلوب اتلتیکو مادرید برای باشگاه تثبیت شد. ] که به تازگی در فینال کوپا دل ری ۱۹۰۳ که به میزبانی شهر مادرید برگزار شد، با شکست رئال مادرید عنوان قهرمانی را از آن خود کرده بود.

] این موفقیت برای باشگاه قابل توجه بود، چرا که جام برندگان جام اروپا تنها جام برجسته اروپایی بود که رئال مادرید هرگز به آن دست نیافته بود. با وجود از دست دادن سه بازیکن، آنها موفق به تساوی ۰-۰ در خانه سلتیک شدند. این خلقت – خوب، در واقع، از – مدیر افسانه ای سر مت بازبی در دهه 1960 پس از سقوط هواپیمای مونیخ به عاریت گرفته شد. با گذشت زمان، از میزان تزئینی بودن این فونتها کاسته شد. در سال ۱۹۳۹، هنگامی که لالیگا از سر گرفته شد، اتلتیکو با آویاسیون ناسیونال از ساراگوسا ادغام شد و به اتلتیک آویاسیون مادرید تغییر نام داد. ] که به شکل ساده اتلتیکو مادرید، اتلتیکو و یا اتلتی نامیده میشود، باشگاه فوتبال حرفهای در شهر مادرید اسپانیا است که در لا لیگا که بالاترین سطح از فوتبال در اسپانیا بهشمار میرود، رقابت میکند. بهترین سالهای اتلتیکو مصادف با سلطه رئال مادرید بر لا لیگا بود.

در طول این دوران، تنها اتلتیکو بود که با کسب قهرمانی در سالهای ۱۹۶۶، ۱۹۷۰، ۱۹۷۳ و ۱۹۷۷ و نایب قهرمانی در سه فصل ۱۹۶۱، ۱۹۶۳ و ۱۹۶۵، رئال را با چالشی جدی روبرو کرد. ۱۰ سال از آخرین قهرمانی اتلتیکو در لا لیگا گذشته و دیگر از کسب موفقیت در لیگ ناامید شده بود. در سال ۱۹۹۱، اتلتیکو به کسب عنوان قهرمانی در لیگ نزدیک شده بود، اما در انتهای فصل با فاصله ۱۰ امتیازی نسبت به بارسلونای یوهان کرایف، نایب قهرمان شدند. از طرف دیگر تا دهه 50 میلادی باشگاه اتلتیکو باشگاه رژیم فرانسیسکو فرانکو بود و توسط چند تن از افراد نیروی هوایی پایه گذاری شد (باشگاه اتلتیکو آواسیون) اما از دهه 50 رژیم روبه سوی رئال مادرید آورد. گفته می شود 25٪ از جمعیت اسپانیا طرفدار بارسلونا هستند و بعد از رئال مادرید که 32٪ از اسپانیایی ها هوادار آن هستند، بارسا در جایگاه دوم قرار می گیرد. با کنار رفتن هررا در سال ۱۹۵۳، این باشگاه پشت سر رئال مادرید و بارسلونا قرار گرفت و در ادامه دهه ۱۹۵۰ تنها برای کسب عنوان سوم در لا لیگا با اتلتیک بیلبائو میجنگید.

دیدگاهتان را بنویسید